ลากับเจ้านายของมัน

ครั้งหนึ่งได้มีลาตัวหนึ่งที่มีเจ้าของเป็นคนขายสมุนไพรที่ให้อาหารมันกินน้อยมาก แต่กลับให้มันทำงานหนักมาก ลายื่นร้องขอต่อเทพจูปิเตอร์ให้ช่วยปลดปล่อยมันเป็นอิสระจากเจ้านายคนปัจจุบัน และขอมีเจ้านายคนใหม่ หลังจากเทพจูปิเตอร์ทรงเตือนลาว่ามันจะต้องเสียใจในภายหลังกับคำขอนี้แล้ว เทพจูปิเตอร์ก็ดลบันดาลให้ลาถูกขายให้กับคนทำกระเบื้อง

หลังจากนั้นไม่นานลาก็พบว่ามันต้องแบกของหนักมากกว่าเดิม และต้องทำงานหนักมากรับแทงบอลออนไลน์ มันจึงร้องขอเปลี่ยนเจ้านายอีก เทพจูปิเตอร์รับสั่งว่าลาจะขอครั้งนี้ได้เป็นครั้งสุดท้าย แล้วก็ดลบันดาลให้มันถูกขายให้กับคนฟอกหนัง ลาพบว่ามันตกอยู่ในมือของคนที่เลวร้ายกว่าเดิม มันมองอาชีพของเจ้านายแล้วก็โอดครวญว่า

“ให้ข้าอดโซเพราะเจ้านายคนแรก หรือทำงานหนักมากเกินไปเพราะเจ้านายคนที่สอง ก็ยังดีกว่าถูกเจ้านายคนปัจจุบันซื้อมา เพราะว่าหลังจากที่ข้าตายแล้ว เขายังจะเอาหนังของข้าไปฟอกและใช้ข้าให้เป็นประโยชน์”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ถ้ารู้จักพอเพียงและเจียมตน ก็ย่อมมีความสุขตลอดไป