งูกับปู

ณ ทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง งูกับปูเป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสองมักจะไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ ปูมีนิสัยชอบเดินไปด้านข้าง ส่วนงูชอบเลี้อยคดเคี้ยวไปมา วันหนึ่ง ปูเห็นงูเดินคดเคี้ยวไปมาน่ารำคาญปูจึงบอกให้งูเดินเหมือนมันแต่งูไม่ยอมทำตาม ปูโมโหมาก เมื่องูเผลอมันจึงใช้ก้ามของมันหนีบที่คองูจนตาย เมื่อปูเห็นร่างของงูยืดตรงแข็งทื่อราวกับท่อนไม้ เจ้าปูก็พูดว่า “ถ้าเจ้าเลื้อยตรง ๆ อย่างนี้เสียแต่แรก เจ้าก็คงไม่ต้องโดนลงโทษแบบนี้หรอก”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ผู้มีนิสัยคดโกงและไม่ซื่อตรงมักพบหายนะเข้าสักวัน

พุทธภาษิต
“อถ ปาปานิ กมฺมานิ กรํ พาโล น พุชฺฌติ
เสหิ กมฺเมหิ ทุมฺเมโธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ.
เมื่อคนโง่มีปัญญาทราม ทำกรรมชั่วอยู่ก็ไม่รู้สึก
เขาเดือดร้อนเพราะกรรมของตน เหมือนถูกไฟไหม้.”